GFPS Musikadventskalender 2013 Musikpralinen aus Belarus, Polen, Tschechien und Deutschland

22Dez/131

22. Leszek Mozdzer & Michael Wollny – Svantetic

Am vierten Advent präsentieren wir Euch eine ganz besondere Musikpraline. Zum ersten Mal in der fünfjährigen Musikadventskalender-Geschichte handelt es sich bei dem heutigen Stück um ein deutsch-polnisches Duo. Hierfür treten die jeweils besten Jazzpianisten der beiden Länder auf.

Leszek Możdżer gehört zu den bekanntesten und populärsten Musikern Polens. Von der Fachpresse umjubelt und mit zahlreichen Preisen überhäuft, verbindet er in mehreren Projekten die Welten der Klassik und des Jazz. Obwohl er seine Musik nicht als Teil des Showbiz sehen möchte (Interview von Piotr Stelmach, Program III Polskie Radio), gelingt es ihm, nicht nur Jazz- und Klassikfans zu begeistern. Sein Album Komeda, das dem gleichnamigen legendären polnischen Komponisten gewidmet ist, schoss nach dem Erscheinen in Polen auf den ersten Platz der Pop-Charts (www.actmusic.com). In unserem ersten Musikadventskalender war er mit dem Trio Możdżer, Danielsson, Fresco mit der Komposition Incognitor zu sehen.

Michael Wollny wird ebenfalls von der Presse gefeiert und wurde schon mit zahlreichen Preisen geehrt. Von Titel Thesen Temperamente, dem Kulturmagazin der ARD, als „die Zukunft des deutschen Jazz“ (TTT) betitelt, ist er, wie Możdżer, für seine kreativen musikalischen Grenzgänge bekannt. In seinem Trio [em] spielt er zusammen mit der Kontrabassistin Eva Kruse und dem Schlagzeuger Eric Schaefer eigene Stücke und Interpretationen von klassischen Komponisten. Doch auch Ausflüge in die Popkultur, wie das Cover des Elektroklassikers „Das Model“ (Cover) von Kraftwerk (Original), gehören auch zu ihrem Repertoire.

Beide Ausnahmepianisten arbeiten eng mit dem deutschen Jazz-Plattenlabel ACT zusammen. So kam es, dass sie das heutige Stück auf einem Jubiläumskonzert zum 20. Geburtstag des Labels zum Besten gaben. Es handelt sich um die Interpretation eines Klassikers von Krzysztof Komeda unter dem Titel Svantetic, die Ihr auf der Platte „Jazz At Berlin Philharmonic I“ finden könnt.
Mit dieser virtuosen Nummer wünschen wir Euch einen wunderschönen 4. Advent!

Vorgestellt von Kuba.


The fourth Sunday of advent is the last before Christmas and we present to you a very special piece of music. For the first time in the five-year old history of this musical advent calendar, a German-Polish duo takes seriously, what GFPS is about. In this particular case it is a border-crossing cooperation of the two best jazz pianists of both countries.

Leszek Możdżer is an extremely popular musician in Poland. Well-known for several projects connecting the spheres of jazz and classical music he has gathered numerous awards. Although he tries to avoid being part of the showbiz (c.f. interview by Piotr Stelmach, Program III Polskie Radio), his popularity exceeds the circles listening to classical and jazz-music. The EP Komeda, dedicated to the legendary composer Krzysztof Komeda, immediately jumped on top of the Polish pop-charts (www.actmusic.com). In our first musical advent calendar, Leszek Możdżer could be heard as the trio Możdżer, Danielsson, Fresco with Incognitor.

Michael Wollny is equally acclaimed by the press, and received many prestigious awards. Public television named him “the future of German jazz”.  Like Leszek  Możdżer, he is known for his talent to cross conventional borders. His trio [em] together with Eva Kruse (double bass) and Eric Schaefer (drums) plays own creations as well as interpretations of classical composers. Besides, they re-interpreted electro hits such as “Das Model“ (cover) by Kraftwerk (original).

Both exceptional pianists closely cooperate with the German label ACT. Thus, as a duo they contributed to the 20th birthday of the label, and performed the song Svantetic. This interpretation of a classical song of Krzysztof Komeda (Svantetic) can be found on the EP „Jazz At Berlin Philharmonic I“.

We wish you a beautiful Sunday with this extraordinary song!

Presented by Kuba.

 


 

W czwartą niedzielę adwentu prezentujemy Wam szczególną pralinkę muzyczną. Po raz pierwszy w pięcioletniej historii muzycznego kalendarza adwentowego mamy dzisiaj do czynienia z polsko-niemieckim duetem - z dwoma znakomitymi pianistami jazzowymi z obu krajów.

Leszek Możdżer jest jednym z najbardziej znanych i popularnych polskich muzyków. Chwalony przez prasę, jest laureatem wielu nagród. Cechą charakterystyczną jego muzyki jest łączenie świata klasyki ze światem jazzu. Leszek Możdżer nie widzi swojej twórczości jako część muzyki rozrywkowej (wywiad Piotra Stelmacha, Program III Polskie Radio), a jednak zachwyca nie tylko wielbicieli jazzu i muzyki klasycznej. Jego album „Komeda”, dedykowany legendarnemu kompozytorowi, od razu po ukazaniu na rynku, wskoczył na pierwsze miejsce listy przebojów muzyki popularnej (www.actmusic.com). W naszym pierwszym adwentowym kalendarzu muzycznym przedstawiliśmy utwór Incognitor jego trio Możdżer, Danielsson, Fresco.

Michael Wollny też jest chwalony przez prasę i również otrzymał już wiele nagród. Przez telewizyjny magazyn kulturalny „Titel, Thesen, Temperamente” został przedstawiony jako „przyszłość niemieckiego jazzu” (TTT). Podobnie jak Możdżer, ceniony jest za muzyczne przekraczanie granic. W [em] swoim trio utworzonym wraz z kontrabasistką Evą Kruse i perkusistą Ericem Schaeferem grają własne kawałki i interpretacje kompozytorów muzyki klasycznej. Do ich repertuaru należą też wyprawy do kultury popu, jak np. ich cover utworu „Das Model” z klasyki muzyki elektronicznej (cover) zespołu Kraftwerk (oryginał piosenki).

Obaj wyjątkowi pianiści współpracują od lat z wytwórnią płytową muzyki jazzowej ACT. Dzisiejszy kawałek zagrali na jubileuszowym koncercie z okazji 20. rocznicy wytwórni. Jest to interpretacja legendarnego kawałku Krzysztofa Komedy (Svantetic), którą znajdziecie na ich albumie „Jazz At Berlin Philharmonic I“.

Pozostawiamy Was z mistrzowskim pokazem obu pianistów i życzymy Wam pięknej czwartej niedzieli tegorocznego Adwentu!

Przedstawienie: Kuba

veröffentlicht unter: deutsch, polnisch 1 Kommentar
20Dez/133

20. Klezmafour – Golem Fury

Die Bewertung der jüdischen Geschichte Europas führt bis in die heutigen Tage zu kontroversen Debatten. Aus Unwissenheit, unterschiedlichen Diskussionsständen, nationalen Brillen und vielen anderen Gründen verkompliziert sich bisweilen die Aufarbeitung der gemeinsamen Geschichte von Juden und Nichtjuden Mittel- und Osteuropas, was am Dialog zwischen Menschen aus unterschiedlichen Ländern und Milieus zu beobachten ist. Die Debatte um den ZDF-Dreiteiler „Unsere Mütter, unsere Väter“ und seine Folgen (Siehe z. B. Jüdische Allgemeine) oder Untersuchungen zum heutigen Antisemitismus in Deutschland (Siehe: Tagesschau.de) und Polen (Siehe: Ireneusz Krzemiński über Antisemitismus in Polen/Eurotopics oder Gazeta Wyborcza) zeigen den Diskussions- und Handlungsbedarf bei gleichzeitiger Komplexität dieses Themas.

Doch es geht auch anders. Schneller als man denkt, finden sich zahlreiche Verbindungsstränge zwischen den unterschiedlichen Ländern, in denen das Erbe der jüdischen Kultur bis heute präsent geblieben ist. Nehmen wir zum Beispiel den Titel der heutigen Musikpraline. Der Golem ist eine sagenumwobene Lehmgestalt der jüdischen Mystik. Der tschechische Autor Gustav Meyrink leitete mit dem Roman „Der Golem“ (als Buch 1915 erschienen) einen Popularisierungsschub ein, der die Figur bekannter machte. Der deutsche Regisseur Paul Wegener schöpfte ebenfalls aus der jüdischen Legendensammlung und verfilmte die Geschichte des Golems, die auch 1915 in die Kinos kam (Hintergründe auf wikipedia. Der gesamte 2 Teil des Films aus dem Jahr 1920 auf Youtube). Über 80 Jahre später widmet sich Klezmafour, eine Band aus Ostpolen, musikalisch der Golem-Legende. Für ihren ersten Videoclip engagieren sie Arciom Lobacz (gramy.to), einen belarussischen Regisseur. So sind ratzfatz alle GFPS-Länder in dieser Vorstellung der Golem-Legende miteinander verbunden und wir widmen uns noch kurz der der heutigen Band.

Die ausgebildeten Musiker aus Lublin, Bialystok und Warschau gründeten ihre Klezmer-Formation 1996 (www.klezmafour.pl). Das heutige Stück entstammt ihrem Debutalbum „5th Element“, das 2011 erschienen ist. Schon 2010 wurden sie auf dem International Jewish Music Festival in Amsterdam ausgezeichnet. Wie der schon vorgestellte Gooral, der übrigens heute in Warschau eine Realease-Party für sein neues Studioalbum feiert, verbinden Klezmafour Traditionelles mit modernen Musikströmungen. Ihr musik-kultureller Beitrag bleibt somit nicht bei der Wiederentdeckung und Entstaubung einer vergessenen Kultur stehen. Vielmehr sind sie Vertreter einer lebendigen zeitgenössischen Klezmermusik, die viele Menschen in Polen und überall auf der Welt begeistert.

Die Interpretation des heutigen Videos überlasse ich Euch und freue mich auf Eure Kommentare!

Vorgestellt und übersetzt von Cordula, Ilona und Kuba.


The discussion about Europe's Jewish history is until today controversial. Missing knowledge, national views and other reasons lead to a complicated review of the common history of Jewish and Non-Jewish in Central- and Easter Europe. Following the discussion of the German ZDF-trilogy "Our Mothers, Our Fathers" (e.g. Thenews.pl) or German studies about antisemitism (e.g. Forward.com)and Poland (Ireneusz Krzemiński on anti-semitism in Poland/Eurotopics  or Gazeta Wyborcza) show the need of further research and the complexity of the topic.

But there are many, many connections between different countries in which Jewish heritage is kept alive. Take for example todays composition. The Golem is a legend of the Jewish mysticism. The Czech author Gustav Meyrink made the legend popular to a broad audience in 1915 (The Golem). The German director Paul Wegener produced the first movie about the Golem (For the whole second film from 1920 click here).
80 years later the legend is interpreted by Klezmafour, a band from Eastern Poland. For their music viedeo they brought in Arciom Lobacz (gramy.to), a belarussian director. So today all GFPS-countries are all connected in one video.

But let's talk about the band:
The members of Klezmafour, all professional musicians from Lublin, Bialystok and Warsaw, founded their band in 1996 (www.klezmafour.pl). Our chosen song for today is part of their debut album "5th element", that was released 2011. 2010 the received an award at the International Jewish Music Festival in Amsterdam. As the already presented Gooral, who is celebrating a release party today in Warsaw, for his new studio album, Klezmafour combines traditional with contemporary musical influences. Their musical-cultural contribution is not only the re-discovery of a lost heritage. No, they are ambassadors of a vivid contemporary klezmer music, that inspires huge crowds in Poland and around the globe.

The interpretation of today's clip is your job & I'm looking forward to your comments!

Introduction and translation by Cordula, Ilona und Kuba.


Ocena historii europejskich Żydów prowadzi po dziś dzień do kontrowersyjnych debat. Z niewiedzy, różnych momentów debaty, narodowych perspektyw i wielu innych powodów komplikuje się odbiór historyczny wspólnej historii Żydów i nie-Żydów w Europie Środkowej i Wschodniej, co widać w dialogu ludzi z różnych krajów i środowisk. Debata o trzyodcinkowym serialu „Nasze matki, nasi ojcowie” i jego skutkach (zob. np. Gazeta.pl) albo badania na temat dzisiejszego antysemityzmu w Polsce (Gazeta Wyborcza) i Niemczech (wiadomosci onet.pl) pokazują nam dyskusyjność i potrzebę działania przy złożoności tego trudnego tematu.

Można też inaczej. Szybciej niż przypuszczamy, można znaleźć wiele wspólnych wątków pomiędzy różnymi krajami ze wspólnym dziedzictwem do dzisiaj obecnej kultury żydowskiej. Weźmy np. tytuł dzisiejszej pralinki muzycznej. Golem jest glinianą postacią z mistyki żydowskiej. Czeski pisarz Gustav Meyrink spopularyzował tą postać w swojej w 1915 roku wydanej książce „Golem” (wikipedia). Niemiecki reżyser Paul Wegner również czerpał ze zbioru żydowskich legend. W 1915 r. wszedł jego Film Golem po raz pierwszy do kin (jego drugi film na ten sam temat z 1920 r. znajdziesz tutaj ). Ponad 80 lat później tematu temu poświęcił się – tym razem muzycznie – Klezmafour zespół ze wschodniej Polski. Do ich pierwszego klipu zatrudnili Arcioma Lobacza (gramy.to), białoruskiego reżysera. Tak w try miga połączyliśmy wszystkie kraje GFPSu. Teraz jeszcze parę słów o zespole.

Wykształceni muzycy z Lublina, Białegostoku i Warszawy założyli Klezmafour w 1996 r. (www.klezmafour.pl) Dzisiejszy kawałek pochodzi z ich debiutanckiej płyty „5th Element”, która została wydana w 2011 r. Już w 2010 r. otrzymali nagrodę na Jewish Music Festival Amsterdam. Jak już tu przedstawiony Gooral, który akurat dzisiaj prezentuję swoją nową płytę w Warszawie, Klezmafour łączy tradycyjną i nowoczesną muzykę. Ich wkład muzyczny i kulturowy nie zatrzymuję się na odnajdywaniu i odkurzaniu zapomnianej kultury. Są oni raczej przedstawicielami żywej i nowoczesnej muzyki klezmerskiej, która zachwyca ludzi w Polsce i na całym świecie.

Wam pozostawiam interpretację dzisiejszego klipu i cieszę się na Wasze komentarze.

Przedstawienie i tłumaczenie: Cordula, Ilona i Kuba.

veröffentlicht unter: polnisch 3 Kommentare
16Dez/132

16. Kamp! – Melt

Beim ersten Anhören hätte ich kaum vermutet, dass die Bäcker unserer heutigen Musikpraline aus Polen stammen: Die Band Kamp! singt konsequent auf Englisch. Das Trio, bestehend aus den Musikern Tomek Szpaderski, Radek Krzyżanowski und Michał Słodowy, arbeitet sich durchweg an Keyboards und Synthesizern ab. Seit 2007 entstehen dabei tiefgängige Popbeats und Dance-Balladen, wie zum Beispiel das 2012 erschienene Stück Cairo.

Vor wenigen Tagen ist ihre erste größere Tournee durch Polen zu Ende gegangen, bei der selbstverständlich auch der Titel Melt gespielt wurde, den wir heute vorstellen. Das Video führt Zuschauerinnen und Zuschauer etwas in die Irre, denn es geht in dem Lied weniger um Sport als vielmehr um die Liebe in einer endlosen Nacht. Allerdings kann Schwimmen ja auch eine passende Metapher dafür sein, sich gemeinsam einfach von Gefühlen treiben zu lassen.

Mehr Infos findet Ihr hier und hier.

Vorgestellt von Holger.


 

When I was listening to them for the first them, I didn’t suspect that the bakers of our today’s praline come from Poland: The band Kamp! sings consequently in English. The trio, which consists of the musicians Tomek Szpaderski, Radek Krzyżanowski and Michał Słodowy, experiments at all times on keyboards and synthesizers. Since 2007 the produce profound pop beats and dance ballads, such as Cairo from the year 2012, for example.

A few days ago their first big tour through Poland ended. During these two weeks they also played the song Melt, which we present to you today. The video actually might fool the audience a bit because it hardly deals with sports but with love in never ending night. However, swimming could be a fitting metaphor for the feeling to hover.

For more information click here and here.

Introduced and translated by Holger.


 

 

Gdy pierwszy raz usłyszałem dzisiejszą muzyczną pralinkę, nie myślałem, że jej „cukiernicy” pochodzą z Polski. Zespół Kamp! śpiewa konsekwentnie po angielsku. Trio składające się z Tomka Szpaderskiego, Radka Krzyżanowskiego i Michała Słodowy tworzy swoje kompozycje jedynie przy pomocy keyboardu i syntetyzatora. Od 2007 r. powstają przy tym głębokie pop-beaty i dance-ballady, takie jak np. kawałek „Cairo” z 2012 r.

Kilka dni temu Kamp! zakończył pierwsze większe tournée po Polsce, podczas którego jednym z czołowych utworów była piosenka Melt, którą dzisiaj Wam przedstawiamy. Klip może wprowadzić widza w błąd, bo sport nie jest głównym tematem piosenki, lecz jest nim raczej miłość niekończącej się nocy. Pływanie może być jednak odpowiednią metaforą, ukazującą jak można dać się ponieść uczuciom.

Więcej informacji znajdziecie tutaj lub tutaj.

Prezentowane przez Holgera, z niemieckiego przełożyli Daria i Kuba.

Kamp! - Melt
I praise you for this one more time,
It seems like tonight we’ll never see the end.
I praise you for this one more time,
It seems like tonight you’ll never be the same.

I call you on the waking skies,
You keep to the night, I should just let you go.
I wait too long, but it’s not enough,
It seems like this night we’ll never see the end.

The stairs come down…

I praise you for this one more time,
It seems like tonight you’ll never be the same.

I praise you now for this one last time,
It seems like tonight we’ll never see the end.
Call you on the waking skies,
You keep to the night, I should just let you go.

I wait too long, but it’s not enough,
It seems like this night we’ll never see the end.

Send me fast into the night,
Come back to it just one more time.
Send me fast into the night,
Come back to it just one more time.

Send me fast into the night
It will take away the love.
I reach for you just one more time,
It will take away your love.

Send me fast into the night
It will take away the love.
I reach for you just one more time,
It will take away your love.

veröffentlicht unter: polnisch 2 Kommentare
11Dez/130

11. Projekt Warszawiak – Augusta

Projekt Warszawiak ist Musikadventskalender-Erprobten bereits ein Begriff. In der vorletzten GFPS-Hitparade wurde der in Polen sehr populäre Clip „Nie ma cwaniaka na warszawiaka“ zur besten Musikpraline gewählt. In den Jahren 2010 und 2011 entstand im Studio ein Album mit Songs, zu denen bis heute nach und nach hochwertige Videos erscheinen. Gesicht und mitbegründender des Projekts ist der Sänger Łukasz Garlicki, in Polen ein bekannter Schauspieler und Vollblut-Warschauer. In der Tat scheint es Teil des Selbstverständnisses des Kollektivs zu sein, offensiv Lokalpatriotismus zur Schau zu stellen und ihn gleichzeitig zu parodieren, Warszawa gleichzeitig zu lieben und zu hassen und der Paradoxie der Stadt durch ein paradox anmutendes musikalisches Konzept zu begegnen.

Die eigentümliche Dialektik dieses „Projektes eines Warschauers“ besteht nämlich darin, traditionelles Liedgut modern zu interpretieren – jene legendären Fetzen, Geschichten, Reflexionen und Emotionen, die nur noch von Straßenmusikerinnen, -musikern und Kapellen tradiert, gehütet und aufgeführt werden. Sie enthalten vielfältige Porträts der Warschauer und ihrer Stadt, die durch Krieg, Okkupation und die böse List der Geschichte eine „gebrochene Wirbelsäule“ hat [www.projektwarszawiak.pl/p/warszawiak.html]. Darauf spielen die Lieder aus dem Projekt implizit oder explizit an: Sie sind eine Hommage an die Warschauer Straßenkapellen. Sie sind aber auch der Versuch, damit klar zu kommen, dass in gewisser Weise im jüngsten Bau- und Modernisierungsschub Warschau abermals im Begriff ist unterzugehen.

In diesem Frühjahr erschien das Video zu Augusta, dem Porträt einer vermeintlich unnahbaren, treuen Ehefrau, die im Getümmel der jungfräulich Verliebten natürlich ganz besonders begehrt wird. Geht mit ihr und den Jungs von Projekt Warszawiak durch Warschau spazieren – durch die Hinterhöfe von Praga, am Weichselufer entlang und rauf ins Schweizer Tal…

Vorgestellt und übersetzt von Lukas.


 

Projekt Warszawiak is known to those, who followed the last editions of our musical advent calendar. In 2011, the first song of the project (Nie ma cwaniaka na warszawiaka) made it to the top of our GFPS-charts – as it did in Poland as well. Back then in 2010/11 a group of young musicians got together in Warsaw to record a few songs, which until today are successively replenished with videos. The singer Łukasz Garlicki is also a popular Polish actor from Warsaw. Indeed, the concept of the project seems to be the promotion and simultaneous parody of local patriotism, of love and hate towards Warszawa.

This paradox is quite common to the inhabitants of Warsaw, and indeed the project reflects exactly this. Thus, their musical concept is also a paradox: They collect traditional street music, a dying out species still lively in parts of Warsaw, and transform it into remixed, non-traditional songs. The lyrics stay the same, but the beats are deconstructed.
Explicitly meant as a homage towards street musicians and the legendary street chapels of Warsaw, their music tries to portrait a city “with a broken backbone” after so many painful historical ruptures [LINK]. But in this history and presence meet, as the astonishing speed of urban change with all its consequences of gentrification and socio-cultural polarization is about to the city again.

Augusta was published this spring. It portrays a seemingly faithful and thus unapproachable wife, who is object to desire of those virgin lovers around her. Enjoy a walk with her and the guys from Projekt Warszawiak – from the backyards in Praga, along the banks of the Vistula river and uphill to the Swiss valley…


 

Dla słuchaczy zeszłorocznych edycji muzycznego kalendarza adwentowego, Projekt Warszawiak jest brzmieniem znanym. W 2011 r. zespół triumfował w końcowym głosowaniu na najlepszą piosenkę z „Nie ma cwaniaka na warszawiaka”, co zresztą zgadzało się z ówczesną popularnością tego utworu w Polsce. W latach 2010/11 nagrali w studiu album z piosenkami, do których co roku produkują kolejne klipy. Piosenkarzem i twarzą rozpoznawczą zespołu jest Łukasz Garlicki, który jest znanym polskim aktorem z Warszawy. Patriotyzm lokalny lub ‘warszawski’ jest ewidentnym elementem ich koncepcji, ale również nie jest im nigdy daleko do jej parodii: Warszawę się kocha, ale też trzeba ją nienawidzić.

Ich koncepcja muzyczna także wyraża tą paradoksalną relację: Zbierają tradycyjne piosenki uliczne, wspominane już tylko przez kapele praskie lub warszawskie, ale interpretują je nowocześnie. Piosenki te zawierają portrety Warszawiaków i ich miasta, które ma „złamany kręgosłup” z powodu wojen, okupacji i złej chytrości historii. Projekt Warszawiak oddaje przede wszystkim hołd starym pieśniom ulicznym. Jednocześnie jest to sposób na przetrwanie najnowszego ‘załamania’ Warszawy skutkiem licznych przebudowań, szybkiego wzrostu i polaryzacji społecznej.

Wiosną 2013 r. ukazał się kolejny klip Augusta, portretem rzekomo wiernej i nieprzystępnej żony, która jest oczywiście przedmiotem szczególnej adoracji. Dajcie siebie zabrać na spacer po Warszawie – po praskich podwórkach, wzdłuż wisły i w dolinę szwajcarską...
Introduction and translation / przedstawienie i tłumaczenie: Lukas.

 

Wszystkie rybki śpią już w wannieMoczą sięWszyscy się kochają w pannie

Ona nie

Każdy ma szaloną chęć

Lecz ona męża ma

Rzuć męża, rzuć męża żono,

Bo gdzież jest druga jak ta?

 

 

Augusta, Augusta

Ma gusta i zna dobrze już brzydką płeć

Augusta, Augusta

Jest tłusta, mąż zaś jest chudy jak śledź

 

W niedzielę przychodzą tu razem do knajpy, gdzie Hugo gra

Razem śpiewają pod gazem ”Mein Liebchen …tralala”

Wędzonka, kiszona kapusta i piwo to jest raju smak!

Augusta, Augusta

I czegóż jeszcze ci do szczęścia brak?

 

Wszystkie rybki są zjedzone

Znam ich smak

Tak bym chciał mieć rudą żonę, że aż strach

Żeby wszędzie wiodła mnie

Beze mnie ani rusz

Rzuć męża, rzuć męża podła

Takiej jak Ty nie ma już

 

 

 

W niedzielę przychodzą tu razem do knajpy, gdzie Hugo gra

Razem śpiewają pod gazem ”Mein Liebchen … tralala”

Wędzonka, kiszona kapusta i piwo to jest raju smak!

Augusta, Augusta

I czegóż jeszcze ci do szczęścia brak?

 

Alle Fischlein schlafen schon in der WanneWerden nassAlle lieben die Jungfrau

Sie nicht

Jeder hat wahnsinnige Lust

Nur sie einen Ehemann.

Lass deinen Mann sitzen, lass deinen Mann sitzen, Frau

Denn wo gibt’s eine Zweite wie diese?

 

Augusta, Augusta,

Hat Geschmack und kennt schon gut das hässliche Geschlecht

Augusta, Augusta

Ist fett, ihr Mann aber dürr wie ein Hering.

 

Am Sonntag kommen sie gemeinsam hier in die Kneipe, wo Hugo spielt

Zusammen singen sie mit Vollgas „Mein Liebchen…tralala“

Räucherspeck, Sauerkraut und Bier – das ist das Paradies des Geschmacks!

Augusta, Augusta

Was fehlt Dir noch zum Glück?

 

Alle Fische sind schon gegessen

Ich kenne ihren Geschmack

So gerne hätte ich eine rothaarige Frau, dass man sich fürchten muss,

Die mich überall hin führt,

Ohne mich sich nicht fort begibt,

Lass deinen Mann sitzen, lass deinen Mann Du Gemeine,

So eine wie dich gibt es nicht mehr.

 

 

Am Sonntag kommen sie gemeinsam hier in die Kneipe, wo Hugo spielt

Zusammen singen sie mit Vollgas „Mein Liebchen…tralala“

Räucherspeck, Sauerkraut und Bier – das ist das Paradies des Geschmacks!

Augusta, Augusta

Was fehlt Dir noch zum Glück?

 

veröffentlicht unter: polnisch keine Kommentare
8Dez/133

8. Gooral – Pod Jaworem

Der heutige Künstler verbindet mit Wintersport, Dubstep und Folklore Welten, die auf den ersten Blick nicht zwingend etwas miteinander zu tun haben. Doch die Gegensätze sind gar nicht mehr so groß, wenn man sich die Sache genauer anschaut. Mateusz Górny - alias Gooral - wurde in Bielsko Biała zu Füßen der Schlesischen Beskiden geboren. Als Skilehrer begann er sich Mitte der 1990er Jahre für die Techno-Musik zu begeistern. Seit 2001 experimentiert Gooral in verschiedenen Projekten an der Verbindung zwischen Volksmusik der Goralen und elektronischer Musik. Sein Debutalbum aus dem Jahr 2011 mit dem Titel „Ethno Elektro“ kann als seine Antwort für diesen inter-musikalischen Dialog verstanden werden. Inzwischen füllt er nicht nur Klubs in polnischen Skihütten, sondern begeistert Tausende auf den größten Festivals des Landes.

Ausgelassenes Feiern zu derben Beats kommt hier mit volkstümlicher Liedkunst zusammen, die aufgrund des Dialekts von vielen Polen nur schwer zu verstehen ist. Eigentlich nur eine weitere Modifizierung der Volksmusik. Oder was haben Keyboards und E-Gitarren auf der Alm zu suchen, wie es in der scheinbar traditionelleren „volkstümlichen“ Version desselben Liedes zu sehen ist? Diese Verbindung zwischen traditionellen und neuen Musikrichtungen hatten wir schon öfters in unseren Musikadventskalendern. Kapela ze Wsi Warszawa und La Brass Banda sind nur zwei Beispiele dieses Crossovers. In Pod Jaworem (Unter dem Bergahorn) ist es eben Dubstep und Goralen-Folk.

Neben mythisch anmutenden Pop-Art-Chimären seht Ihr im heutigen Video die so genannten Familoki der historischen Arbeitersiedlung Nikiszowiec, die während des Ersten Weltkriegs entstanden ist und heute im östlichen Teil der Stadt Katowice liegt. Die typischen Backsteinhäuser wurden in den letzten Jahren als touristische Attraktion wiederentdeckt und Nikiszowiec wurde 2011 unter Denkmalschutz gestellt. Die Schlesischen Goralen aus Bielsko Biała leben nur 60 km von Katowice, der Hauptstadt der Wojwodschaft Schlesien, entfernt. Kennt Ihr vielleicht Geschichten, wie die Goralen nach Katowice kamen? Schreibt uns!

Heute eine rhythmusbetonte elektronische Musikpraline mit einer tragischen Geschichte (Übersetzungen befinden sich weiter unten). Wir wünschen Euch dennoch gerade damit einen schönen und geruhsamen 2. Advent!

Vorgestellt und übersetzt von Kuba, Mareike, Gosia und Daria.


 

Today’s artist connects winter sports, dubstep and folklore – things that don’t necessarily have something to do with each other. However, the differences are not that big any more when you take a closer look. Mateusz Górny – alias Gooral – was born in Bielsko Biała at the foot of the Polish Beskids. Being a skiing instructor in the mid-1990s, he soon started getting into techno music. Since 2001 Gooral experiments with connecting folk music of the Gorals and electronic tunes. His debut album “Ethno Elektro” from 2011 can be seen as his answer to this inter-musical dialogue. Today, he does not only fill clubs in Polish ski huts, but also delights thousands of people at the biggest festivals of the country.

Dancing exuberantly to heavy beats gets together with folklorist elements which, due to the particular dialect, is not easy to understand even for Poles. In fact, it is just another modification of folk music, as we had quite a few times in our past musical advent calendars. Kapela ze Wsi Warszawa (Poland) and La Brass Banda (Germany) are only two examples of this kind of crossover. Here, in “Pod Jaworem” (“Underneath the Sycamore”) it just is dubstep and Goral folk.

Apart from mythical pop art chimaeras, you can discover the so-called “familoki” of the historic workers’ settlement Nikiszowiec, errected during WWI and situated in the Eastern part of Katowice. These characteristical brickstone buildings have been rediscovered as tourist attractions and therefore Nikiszowiec was put under monumental protection. The Silesian Gorals live only 60 km from Katowice, the capital of the voivodeship Silesia. Do you know stories about how and why they got to Nikiszowiec? Tell us in your comments!

So today there is a rhythmic musical goody with a tragic story (you find the translations below).
We wish you, especially with this video, a happy and peaceful 2. Advent!

Presentation and translation by Kuba, Mareike, Gosia and Daria.


 

 

Dzisiejszy artysta łączy w swoim życiu różne światy: sport zimowy, dubstep i folklor, które na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego. Mateusz Górny – alias Gooral – urodził się w Bielsko Białym u stóp Beskidu Śląskiego. Jako instruktor jazdy na nartach zachwycił się w latach 1990 muzyką techno. Od 2001 r. Gooral eksperymentuje łącząc muzykę góralską z elektroniczną. Jego debiutancka płyta z 2011 r. pod tytułem „Ethno Elektro” to kontynuacja tego muzycznego dialogu. Jego muzyka rozbrzmiewa nie tylko w klubach w narciarskich chatach, lecz zachwyca także tysiące osób na największych festiwalach w kraju.

Rytm mocnych bitów łączy się tutaj z folklorystycznymi pieśniami, które dla wielu Polaków są niezrozumiałe ze względu na dialekt. Jest to rodzaj kolejnej aranżacji muzyki ludowej. Bo jak inaczej można wytłumaczyć keyboard i elektryczną gitarę na górskim pastwisku w bardziej tradycyjnej „ludowej” wersji tej piosenki? Połączenie tradycyjnych i nowoczesnych stylów muzycznych przedstawialiśmy już wielokrotnie w naszych kalendarzach muzycznych. „Kapela ze Wsi Warszawa” i „La Brassbanda” są tylko dwoma przykładami takiego crossoveru. W „Pod Jaworem” jest to akurat dubstep i folklor góralski.

Obok mitycznych chimer pop-artowych możecie zobaczyć w dzisiejszym klipie tzw. familoki na historycznym osiedlu Nikiszowiec we wschodniej części Katowic, wybudowanym w trakcie I wojny światowej. Owe charakterystyczne ceglane domy zostały w ostatnich latach odkryte jako atrakcja turystyczna i w 2011 r. wpisane na listę zabytków. Górale śląscy z Bielska-Białej mieszkają jedynie 60 km od Katowic, stolicy województwa śląskiego. Może wiecie skąd Górale wzięli się w Katowicach? Napiszcie do nas w komentarzach!

Dzisiaj przedstawiamy Wam rytmiczną i elektroniczną pralinkę muzyczną z tragiczną opowieścią (tekst i tłumaczenia znajdziecie na dole). Życzymy Wam przyjemną i spokojną drugą niedzielę adwentu!

Prezentację i tłumaczenie wykonali Kuba, Mareike, Gosia i Daria.

Pod jaworem (gwara śląska/Original) 

Pod jaworem pod zelemym

hej, uore Hanka wołkiem siwym.

Jesce skiby nie zorała

hej, kie jom mama zawołała.

 

Hańciu, Hańciu pódź do domu

hej, wydajem cie nie wies komu?

Wydajem cie Janickowi

hej, prześwarnemu zbójnickowi.

 

Mo kosulke uznojonom

we saflicku zakrwawionom.

Hej, Janko, Janko kanyś ty był

hej, ześ se kosulke zakrwawił?

 

Janko kozoł chusty uprać

a nie doł se ik rozwijać.

Hej, Hanka prała, rozwijała

hej, pierścień brata w nik poznała.

 

Skond mos pierścień brata mego

wcora wiecór zabitego?

Hej, Janko, Janko co zrobiłeś?

Ej, ty braciska mi zabiłeś!

 

Unter dem Bergahorn 

Unter dem Bergahorn, unter dem grünen

hey, Hanka pflügt mit einem grauen Pferd.

Sie war mit der Scholle noch nicht fertig

Hey, als sie ihre Mutter rief.

 

Hanka, Hanka komm nach Hause

hey, weißt du mit wem wir dich verheiraten?

Ich gebe (verheirate) dich an (mit) Jan

hey, einem gutaussehendem Räuber.

 

Er hat ein schmutziges Hemd

und einen blutigen Schal.

Hey, Jan, Jan wo warst du

hey, wo ist dein Hemd blutig geworden?

 

Jan befahl das Tuch zu waschen

aber erlaubte es nicht aufzuwickeln.

Hanka wusch und wickelte es auf

hey, sie fand im Tuch den Ring ihres Bruders.

 

Woher hast du den Ring meines Bruders

der gestern umgebracht wurde?

Hey, Jan, Jan was hast du getan?

Ey, du hast meinen Bruder getötet!

 

 

 

Pod jaworem (po polsku) 

Pod jaworem pod zielonym

hej, Hanka orze siwym koniem.

Jeszcze skiby nie skończyła

hej, gdy ją mama zawołała.

 

Hańciu, Hańciu choć do domu

hej, wiesz za kogo Cię wydamy?

Oddam Ciebie Janickowi

hej, przystojnemu zbójnikowi.

 

Ma koszulę ubrudzoną

szalik cały zakrwawiony.

Hej, Janku, Janku gdzieś ty był

hej, gdzieś koszulkę zakrwawił?

 

Janek kazał chustkę uprać

ale nie dał jej rozwinąć.

Hej, Hanka prała, rozwijała

hej, pierścień brata w niej poznała.

 

Skąd masz pierścień mego brata

wczoraj wieczorem zabitego?

Hej, Janku, Janku co zrobiłeś?

Ej, ty brata mi zabiłeś!

Under the sycamore tree 

Under the sycamore tree, under the green one

hey, Hanka tills with a gray horse.

She was not ready with the clod

hey, as her mother called her.

 

Hanka, Hanka come on home

Hey, guess who we are marrying you off?

I wed you with Jan

Hey, a handsome highland robber.

 

He has a dirty shirt

and a bloody scarf.

Hey, Jan, Jan where were you

hey, what have you done with your shirt?

 

Jan order to wash the cloth

but he forbade to roll it up.

Hanka washed and rolled it up

hey, she found in the cloth her brothers ring.

 

Wherefrom do you have my brother's ring

who was killed yesterday?

Hey, Jan, Jan what have you done?

Ey, you killed my brother!

 

 

 

veröffentlicht unter: polnisch 3 Kommentare
3Dez/131

3. MS. NO ONE – Skoroszyt

Die heutige Musikpraline „Skoroszyt“ (Schnellhefter) steht für den melancholischen und irritierenden Humor der Formation MS. NO ONE. „Ja muszę tam wejść“ („Ich muss da hinein“) singt die Stimme der Band, Asia Piwowar-Antosiewicz, zu einer nahezu kafkaesk-fantastischen Geschichte voller Anspielungen auf Belebtes/Unbelebtes, Fiktion/Realität und auf Horror- und Splatter-Movies. Ganz anders als beim letzten Mal, da in unserem Musikadventskalender von 2011 Lego-Figuren auftraten (Damals waren es die Metal- und Fusion-Rocker von Panzerballett).

MS. NO ONE, dieses im September 2008 gegründete Kollektiv um die Sängerin Asia Piwowar-Antosiewicz und den DJ und Produzenten Sławek Bardadyn aka Mr. S, gilt als eine der am meisten bereichernden Entdeckungen der polnischen Musikszene. Von Beginn an wurden sie in Stilfragen mit der britischen Trip-Hop Band Portishead und dem Rock-Ensemble Radiohead verglichen. Angesichts derartiger Vergleichslinien zu Größen des internationalen Musikgeschäfts klingt die Selbstbeschreibung sympathisch unprätentiös – Ms. No One spiele einfach Lieder, eben meistens nicht gerade fröhliche.

Man ist versucht, den Hang zu makabrer Tristesse auf den Wohnort der Mitglieder der Band zuzurechnen, jenes oberschlesische Tychy, einer Kleinstadt in der Nähe von Katowice am Rande des ums Überleben kämpfenden Kohlebergbaugebiets in Südpolen. Aber die Musikerinnen und Musiker stammen aus ganz Polen und so lässt sich Ms. No One auch keiner eindeutigen musikalischen Schublade zuordnen. „Skoroszyt“ steht auch dafür – denn es stammt vom zweiten Album (there’s no one inside, veröffentlicht 2011) der Band, das als Remix-Platte mit vornehmlich elektronischen Beats die Kritikerinnen und Kritiker überraschte, welche hartgesottenen Rock erwarteten. Lasst Euch in dieses Video hereinziehen!

FB-Seite der Band: www.facebook.com/NOONEMISS

Vorgestellt von Lukas.


 

Skoroszyt” (loose-leaf binder) might leave you with an irritating story to start into the third day of December. Repeating the sentence “Ja muszę tam wejść” (“I need to get in there”), it tells a subversive and kafkaesk story about fiction/reality, observer/actor, the living and dead.

Ms. NO ONE, a young and unique formation from the upper Silesian Tychy – a small city near Katowice – was founded in 2008. After publishing its first album (The Leaving Room, 2010), the band was praised as one of the most promising newcomers in Poland. While it has become a common narration to compare their sound to the famous British formations Portishead and Radiohead, Ms. No One has explained to just play songs, mainly unhappy ones.

In accord with this unpretentious attitude they surprised the public with a second album in 2011 (“there’s no one inside”), which consists of remixed versions from the former album and a few new songs. More electronic beats and little harsh guitar riffs – a spectrum, the praline, we picked for you today, depicts. Let the video intrude you!

More information at the band’s profile on www.facebook.com/NOONEMISS

Introduction by Lukas.


 

MS. NO ONE to zespół zamieszkały w Tychach, choć człońkowie pochodzą z całej Polski. Założony w 2008 roku wokół didżeju i producenty Sławka Bardadyna aka Mr. S, formacja debiutowała w 2010 roku albumem „The Leaving Room”, który spotkał się tak przychylną opinią krytyków, że nazwano MS. NO ONE jednym z najbardziej obiecujących debiutów na polskiej scenie muzyczniej. Krytyka porównywała ich do dzwięku słynnych brytyjskich zespołów Portishead i Radiohead ze względu na melancholijną rokową atmosferę w piosenek. MS. NO ONE zaś produkował drugą płytę (there’s no one inside, 2011) z bardziej łagodnymi, elektronicznymi remiksami swoich piosenek biorąc krytyków za zaskoczeniem. „Skoroszyt” pochodzi z tej płyty i dobrze ilustruje, jak zespół opisuje własny styl: Bowiem po prostu graja piosenki, najczęściej niewesołe. Dajcie się wciągać do tego klipu!

Strona zespołu na fejsbuku: https://www.facebook.com/NOONEMISS/info

Prezentowane przez Lukasa.

veröffentlicht unter: polnisch 1 Kommentar